Αφαλάτωση για να μην πούμε το νερό νεράκι;
18 Αυγούστου 2011Διαφήμιση
Ο κλάδος τα τελευταία χρόνια γνωρίζει πολύ μεγάλη άνθιση. Μονάδες αφαλάτωσης σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να καλύψουν τις ολοένα και μεγαλύτερες ανάγκες σε γλυκό, και πόσιμο νερό. Στους πρωτοπόρους ανήκει η Ισπανία, η οποία εδώ και χρόνια αφαλατώνει μεγάλες ποσότητες θαλάσσιου νερού. Το ίδιο κάνει και η Σιγκαπούρη ώστε να μειώσει την εξάρτησή της από τη γειτονική Μαλαισία. Πολλές μονάδες αφαλάτωσης υπάρχουν και στο Ισραήλ. Στόχος της χώρας είναι να κερδίσει ετησίως 500 εκατομμύρια κυβικά μέτρα γλυκού νερού. Πρόκειται για την ποσότητα που μέχρι τώρα έπαιρνε από τη λίμνη της Γενισαρέτ. Διεθνώς μέχρι το 2016 η παγκόσμια παραγωγή γλυκού νερού από αφαλάτωση θα ανέλθει στα 38 δις κυβικά μέτρα το χρόνο. Αυτό σημαίνει διπλασιασμός της ποσότητας από το 2008.
«Κατά βάση μπορεί να πάρει κανείς απεριόριστες ποσότητες καλού ποιοτικά αφαλατωμένου νερού. Οι ωκεανοί είναι τεράστιοι. Μπορεί κανείς να πάρει τεράστιες ποσότητες χωρίς να προκαλέσει βλάβες. Στο οικοσύστημα όμως όπου υπάρχει το γλυκό νερό, δηλαδή στις λίμνες και στα ποτάμια, δεν συμβαίνει το ίδιο. Υπάρχει ένα μεγάλο ‘αλλά’ με την αφαλάτωση. Χρειάζεται πολύ περισσότερη ενέργεια από ότι η επεξεργασία του νερού από τις λίμνες ή τα ποτάμια. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα».
Να εξαντλήσουμε τις υπάρχουσες δυνατότητες πριν περάσουμε στην αφαλάτωση
Πρόκειται πράγματι για ένα μεγάλο πρόβλημα γιατί μια μηχανή που μετατρέπει το αλμυρό νερό σε γλυκό χρειάζεται 3 ως 4 κιλοβατώρες ανά κυβικό μέτρο. Εκτός αυτού σημαίνει παραγωγή τριπλάσιας ποσότητας σε διοξείδιο του άνθρακα.
«Μια λύση θα ήταν να πάρει κανείς νερό κάτω από τη γη σε βάθος ενός χλμ. Αλλά αν χρησιμοποιηθεί αυτή η μέθοδος σε 50 ή 100 ή 500 χρόνια θα έχουν πρόβλημα οι υπόγειοι υδάτινοι πόροι», λέει ο καθηγητής Μεναχέμ Ελιμελέχ, από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ
Μια λύση θα ήταν να εξαντληθούν όλες οι άλλες δυνατότητες πριν περάσουμε στην αφαλάτωση όπως για παράδειγμα είναι η επεξεργασία των λυμάτων. Σύμφωνα με τους ειδικούς θα ήταν μια λύση πιο φιλική προς το περιβάλλον.
Madeilene Amberger / Μαρία Ρηγούτσου
Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου
Διαφήμιση